En hier zijn we dan weer – voor de elfde keer al. Het wordt een speciale dag vandaag. Hanne en co zingen al van ’s morgens vroeg dat Hilde komt. Ze zijn erop gevierd… En er nog ander nieuws. L.L. uit Z. komt niet naar huis met een Roemeen maar wel met J.V. uit H. En wij zien dat met zijn allen ontzettend zitten…! De mama’s en de papa’s ook? Verder ontbijt als anders maar we moeten ook de boterhammetjes klaar maken voor deze middag omdat het grootste deel van de groep naar een danswedstrijd gaat kijken om 13 uur. Ze gaan te voet en het is wel een half uurtje stappen. Het is een ‘inclusief’ dansconcours. Elke groep bestaat uit kinderen/jongeren met én zonder beperking. De beste groepen van deze provincie (maar hier heet dat Jude?ul)mag dan deelnemen aan een nationaal concours. De muziekjuf van de scoala speciala nr 2 doet mee met een groep leerlingen van de school samen met een groep leerlingen uit het lyceum waar we op bezoek waren. Vorig jaar deden we/ze ook zoiets en dat was super de moeite. Benieuwd wat het dit jaar 
wordt… Intussen kan ik laten weten dat het een buitengewone ervaring was… De school reist vandaag naar Latijns-Amerika. En wat zit er nu weer in de valisa? Poncho’s die nog moeten beschilderd worden en ze doen dit echt heel graag. En het moet gezegd: het resultaat mag gezien worden. Daarna is het tijd voor de snack van de dag – een tortilla gevuld met een lekkere groentesaus. Het smaakt! We ronden de iets kortere dag af met een nieuw spelletje – pesten. Het lijkt een beetje op Uno. Ze kunnen het dus vrij snel mee spelen. Tof! In Mâini Dibace vertrekken ze voor de laatste reis – een laatste keer de bus op – op naar Amerika. Ze gaan verkleedkledij maken die ze straks kunnen aantrekken om de catwalk op te gaan. Olala, ze zijn niet meer te herkennen. En is dat daar Hanne met die rode lippen en blauwe oogschaduw en een gebloemd bloesje? New look? Ze maken ook kransen om straks naar het dansfeest te gaan. Er zijn daar frietjes te krijgen en zelfgemaakte hamburgertjes (weer met die slechte 
broodjes). De genodigden vinden ze super. Er wordt de hele tijd gedanst. Wat een zwoele sfeer is me dat! En dan is het tijd om weg te gaan. Er volgt een speech – woorden van dank voor alles wat de voorbije twee gebeurde. Iedereen krijgt een aandenken. Tien dagen stage om nooit meer te vergeten… In Sfanta Treime zijn ze gearriveerd in Griekenland. Zeus verschijnt – met in zijn kielzog twee mooie godinnen. Ze aanbidden hem… en hij verdraagt het. De cliënten genieten van het spectaculu en wij ook. De Olympische Spelen beginnen straks. De openingsceremonie, de vlam en ja, daar gaan we. De atleten strijden voor de medailles in heel verschillende disciplines. Lucian wint in trampolinespringen… Hoe kan het ook anders. Ze beklimmen het podium. Ze genieten… Wij 
vertrekken na het vlugge maar lekkere (met dank aan Evy) creatief-met-kip hapje naar de luchthaven. De chauffeur is een wegpiraat. Anne zit achteraan en is doodsbang. Ze wil absoluut niet in het ziekenhuis belanden. Ik zit vooraan en word zelfs daar wagenziek. Ik vraag om het wat rustiger aan te doen. Hij vindt deze vraag zeer grappig – en wij niet… We wachten op Hilde en daar is ze – twintig minuten later dan voorzien maar we zijn content om elkaar weer te zien. We hebben veel te vertellen tijdens de terugrit (en ook deze chauffeur is een schurk – hij rijdt zelfs waar auto’s niet mogen rijden). We arriveren en het welkomstcomité staat klaar. Cosmin zingt van vrolijke vrienden en iedereen doet mee. Hilde is écht welgekomen. Geen tijd te verliezen en dadelijk beginnen met de eerste evaluatiegesprekken. Mâini Dibace is eerst aan d
e beurt en na het eten komen de leerlingen van de school, zo plannen we. Een beetje stress, jawel… Na drie leerlingen is het tijd om te eten. Een bladerdeegje met een restje gehakt en dan spaghetti. Hilde kan eventjes uitblazen en dan mag ze terug aan de slag. Eerst nog een gesprek met Hanne en Anne en daarna Marij voor de schoolgangers. Het is een uitputtingsslag maar ze is sterk. Hilde super woman! Er is nog tijd voor een laatste babbel en dan naar bed want morgen moeten we frisman zijn voor de feesten – op school en na vier uur in Sfanta Treime – donderdag een echte feestdag dus…
