Goede morgen Vlaanderen! Tirgu Mures is calling. Het wordt met de dag moeilijker om op te staan – vooral voor de begeleiding… Zou de leeftijd spelen…? Ontbijten en alles klaar maken voor de volgende reis. Sofie en Melissa reizen vandaag naar Amerika – ze kiezen voor het eiland Hawaï. Ze zien het volledig zitten. Hawaïaanse rokjes en kransen. O wat zijn ze mooi als ze over de catwalk lopen… ze paraderen als echte mannequins. Een korte break en een bezoekje aan alle klassen. Ook aan de kine en de creaklas. Iedereen zou dit toch eens moeten zien. Niemand zou nog klagen over een cdspeler die doorslaat of een internetkabel die verkeerd zit of een bal die niet hard genoeg geblazen is… Je zou tevreden zijn met wat je hebt of toch een beetje milder zijn… En na de 
rondleiding en kennismaking nog een ferm glas cola met een Amerikaanse hamburger tussen zo’n slecht Mc Donaldsbroodje met ketchup of mayonaise. Hoe vettiger hoe prettiger… maar iedereen speelt het gezwind binnen. Het is bijna tijd. De leerlingen verdwijnen druppelsgewijs van het toneel en daar is ook de mama van Maria. We hebben elkaar nog niet gezien dit jaar – tijd dus om bij te babbelen. Sofie en Melissa vertrekken naar huis want ze hebben nog heel veel werk. Het feest op school gaat namelijk op vraag van de directeur mevrouw Tatjana Pescari (het is echt een specialleke om naar te kijken maar ze is met heel veel dingen bezig in haar school) niet door op vrijdag – wegens te veel kinderen die niet komen omdat het zondag Pasen is (tussen haakjes, dit wordt hier heel erg gevierd) – maar wel op donderdag. Ik blijf nog een koffietje drinken. Een gesprek in een mengelmoes van talen (Roemeens, Engels, Duits – het meeste toch met een beetje haar op). Dana, de mama van Maria, zou graag een uitwisselingsproject organiseren voor ouders en hun kinderen. Ze zouden scholen voor buitengewoon onderwijs in Vlaanderen willen zien en daar ideeën opdoen. Bernard T, er is 
(nieuw) werk aan de winkel! In Mâini Dibace nemen ze vandaag de fiets en rijden de tour de France. Het is een zeer gevarieerde en geanimeerde voormiddag, die eindigt op een terrasje met du vin, du pain et du boursin – eigenlijk is het gewone kaas maar ook dat is niet erg. De cliënten beleven de dag van hun leven. Magnifique! In Sfanta Treime trekken ze naar het Noorden. Ook zij moeten wel opwarmen zeker – hoe is dat nu mogelijk…! Cosmin is superwild, Paul en Cata doen redelijk gewillig mee en Rares kijkt voornamelijk vanuit de verte toe. Lucian, de spring-in-‘t-veld, wil nu wel niet springen zeker. De verdraaide wereld. Dan met zijn allen de taxi in en weg zijn wij – daaag! De zoo is mooi – vooral als de zon schijnt. En dat doet ze vandaag weer. Bij jullie niet zeker J? Na de middag de gewoonlijke drukte – Mâini Dibace begint morgen aan zijn laatste dag. Er is dus zeer veel werk om het afscheidsfeest voor te bereiden. Er wordt gekookt voor vanavond. Wat zouden we beleven Aan Tafel? Er wordt gekookt voor morgen want dan komt Hilde – om te evalueren en hopelijk ook om te genieten van hier samen te zijn. Er wordt gesnoezeld met alle cliënten van hier. De 
snoezelruimte is nu de Noordpool. En beneden worden er rendierkoppen gemaakt. Een schitterend resultaat! Moeten we zeker ook in België eens doen. En dan zijn er als avondmaal Zweedse balletjes met bosbessenconfituur. Ik zie dat het smaakt – ook bij Lucian gaat het vlotjes naar binnen. En naast al deze activiteiten wordt er ook gereflecteerd… en dat is ook hier niet de favoriete bezigheid… Benieuwd naar de resultaten maar dat zien we morgen dan wel weer… We mogen Aan Tafel. Het is absurd – beginnen met het nagerecht en eindigen met de hapjes. We zijn gelukkig al veel gewoon. Ook daar schrikken we dus niet van. Bedankt aan Jens en zijn flens(jes), zijn/de favoriete hulpkok Lize en Joke – moeder de vrouw. We hebben genoten maar het is al laat. En morgen moeten we fris zijn om Hilde te ontvangen – met open armen zullen we er staan. Maar dat lees je dan wel…
