Over Lies Vanaudenaerde uit klas 3S1 verscheen een mooi artikel in KW Sport in de Krant van West-Vlaanderen :
Pascal en Lies Vanaudenaerde combineren lopen met fietsen
Zo vader, zo dochter
Atletiek gaat vaak van vader op zoon over. Soms ook eens van vader op dochter, zoals bij de Kortemarkse familie Vanaudenaerde. Zowel vader Pascal als zijn 14-jarige dochter Lies zijn sinds vier jaar aangesloten bij Houtland AC.
Lies Vanaudenaerde legt zich vooral op het veldlopen toe. In de zomer beperkt zij zich tot enkele meetings. Dat heeft met haar voorkeur voor de duatlon te maken. Zij kroonde zich jaar tot Beneluxkampioen, wat haar meteen ook de titel van Kortemarks Sportvrouw van het Jaar opleverde.
De leerlinge van het Maria Margareta Instituut traint vijfmaal keer per week. “In vergelijking met de meeste atletes van mijn leeftijd scoor ik daarmee hoog. Hierbij behoren ook de fietstrainingen. Ik behoor niet tot de betere afstandsloopsters. Dat hoeft voor mij ook niet. Ik beleef er plezier aan en dat vind ik het belangrijkste.”
“Alles gebeurt in overleg met mijn vader. Hij stippelde mijn crossprogramma uit. Ja, het worden drukke weekends. Zondag staat Zwijnaarde op het programma. Daarna volgen nog een tiental veldlopen, met de CrossCup in Roeselare en het PK in Tielt als voornaamste wedstrijden. Neen, geen BK-cross voor mij. Ik nam er nog nooit aan deel, gewoon omdat dit steevast samenvalt met het begin van het duatlonseizoen.”
Van karate naar marathon
Haar 40-jarige vader Pascal Vanaudenaerde eindigde dit jaar net in de eerste pelotonhelft van het PK-cross voor masters. Hij doorzwom heel wat sportieve watertjes. Het begon 22 jaar geleden met straatlopen. “Ik sloot mij pas een handvol jaar later aan bij MAC Westhoek. Vooral om eens te weten wat ik op de piste waard was. Dat is het terrein van de betere lopers. Maar daar hoorde ik niet bij, want ik eindigde meestal achteraan. Mijn lichaam remde mij af, want ik behoor tot de kloek gebouwde types. Niet toevallig sloot ik als jonge twintiger bij karateclub Funakoshi aan. Peter Degrande leerde mij de knepen van het vak. Ik behaalde de bruine gordel en stond klaar om de zwarte te verdienen, maar die bleef uit. De dochter kwam ter wereld en het was uit met karate…”
“Ik bleef wel lopen en stortte mij op de marathon. Er staan er intussen tien op mijn teller. Mijn record zette ik neer tijdens de Nacht van 2003. Ik kwam toen na 3 u. 14 ’42″ aan en strandde op amper twee plaatsen en 1’16″ van Dieter Brouckaert.”
Om 21 uur licht uit
“Mijn geluk is dat ik een sportvriendelijke job heb. Zo leg ik van 7 uur tot 15.30 uur telefoonaansluitingen aan. Er rest dus genoeg tijd om zelfs in de winter op klaarlichte dag te trainen. Ik zocht wat meer afwisseling en nam er enkele jaren geleden het fietsen bij. Meteen had ik wat met duatlon. Ik vind het jammer dat ik het wielrennen niet eerder ontdekt had. Ik kom er met mijn lichaamsbouw het best tot mijn recht in.”
“Wie sport, moet er ook naar leven. Zo gaat thuis de televisie en het licht om 21 uur uit en kruipen wij onder de dekens. Ik raak geen alcohol aan, al kan ik het snoepen helaas niet laten.”
We wensen Lies heel veel succes met haar sportcarrière !
Vijf MMI-jongens namen op woensdagnamiddag 9 november deel aan het provinciaal zwemkampioenschap in het Olympisch zwembad in Brugge.
