Na een avondje stappen is opstaan niet simpel maar we staan er – voor de laatste keer zo vroeg. Morgen mogen we een beetje langer slapen want dan is er alleen nog de grote opkuis. In Sfanta Treime blijven ze dicht bij huis – Frankrijk. Tour de France. Ze krijgen elk een drinkbus en een koerseklakske. Een kuitenmassage en de koers kan beginnen. Rijden met de hometrainer en wat kracht- en uithoudingsspelen. Een laatste dag met pit! De schooltaxi vertrekt voor het laatst – Sien en Eline gaan mee naar de Olympische Spelen. En het is leuk – de openingsceremonie met de Olympische vlam – die na een tijd de hele sportzaal in de rook zet, de 
laurierkransen, de 12 disciplines – de medailles liggen klaar. Heb ik iets gemist of werden ze echt niet uitgereikt? Dan voor een laatste keer naar de klas en afronden met vers gemaakte tzaziki. Cristi vindt het heerlijk! We springen nog even binnen bij mevrouw Pescari, de directeur. Ze vindt de samenwerking super en bijzonder belangrijk en hoopt – net als wij – dat we volgend jaar terug komen. Mul?umesc! We nemen afscheid – een zoen een knuffel een traan. Dat hoort erbij bij afscheid nemen… Dag Geta Doro Cristina Maria Ionu? Giorgiu! Met twee taxi’s naar huis en eten. Intussen hebben Anne en Hilde drie evaluatiegesprekken gedaan. Lastig – vooral als je moe bent… Hanne deed boodschappen en heeft al het eten geprepareerd voor deze avond. Charlotte liep een keer of twee over en weer naar ’t stad om foto’s binnen te brengen, 
kadertjes te kopen, foto’s op te halen, nog andere kadertjes te kopen, … Na de middag gaan Hilde en Marij verder met de evaluatiegesprekken. We doen er twee en rusten dan wat uit in de schommelstoel in de zon. Heerlijk. Andere activiteiten: winkelen – want het geld moet perse op, fotoboekjes maken, dozen vol materiaal sorteren voor de zolder (en Anne vindt haar portefeuille terug!!!), het evaluatiegesprek met Lize, bezoek met de cliënten aan de Weekend – een soort Blaarmeersen, avondmaal bereiden – creatief-met-overschotjes, Charlotte loopt nog twee keer naar ’t stad voor foto’s, valiezen maken, afscheid nemen van Simona en Mela, tranen vegen (en Cosmin vindt het absoluut niet leuk dat we weer naar België gaan!!!), denken aan de collega’s in Kortemark, … De spaghetti en tortilla’s smaken. We hadden een goede kokkin aan het fornuis! En dan is er de stemming voor het beste team van Komen Eten. Het team van Hanne, Melissa en Charlotte wint met één puntje verschil met het marginale team van Eline, Tiemen en Sien – die deze score halen met de inkleding (en zeker niet met het eten!). Zoals eerder aangekondigd zouden 
we het fijn vinden dat de winnende ploeg eens in het restaurant kan Komen Eten – maar daar hebben we het wel nog eens over als we terug thuis en op school zijn… Alle bananendozen (dertig!) naar de zolder sleuren maar vele handen maken het werk licht. Karaoke spelen thuis, het laatste vriendschapsbandje knopen, de laatste verloren voorwerpen worden weggemoffeld in de valiezen – morgen moeten we dan enkel de (bad)kamers kuisen en we zijn klaar voor het vertrek. Terug naar huis na veertien dagen hard werken. We hadden hier een heel mooie tijd samen. Om nog lang vast te houden. Om niet meer te vergeten.
Dit was het laatste verslag van de dag. Morgen zijn er andere bezigheden en de vakantie begint. Aan iedereen die vakantie heeft, geniet ervan…! Wij zullen dat ook doen.
Binnen het jaarproject ‘Het zoemt in het MMI’ kregen alle leerlingen de kans een kunstwerkje te maken met een duidelijke boodschap tegen ‘pesten en roddelen’. De jury (Dhr. R. De Brabandere, mevr. H. Vandermeeren en dhr. D. Mouton) koos per graad een winnaar.
